بسم الله الرحمن الرحیم
بنام او که هرچه داریم از اوست 
قالب وبلاگ
پيوندهای روزانه
 

دوست خوبي كه در حرفه پزشكي فعاليت داره بعد از اينكه لطف كرد و به پنجره دل ما سري زد ، برمن منت نهاد و پيشنهاد داد به خونه پزشكان هم سري بزنم و مطلبي بنويسم. بلافاصله يادم افتاد كه سال گذشته ما مي خواستيم خانم متخصص و جراحي كه كارهاي علمي گسترده اي داشت در برنامه تجليل از نخبگان زن در ايام دهه فجر را مطرح و ازش تقدير كنيم اما صفاي باطن و بلنداي روح متعهدانه اش ، به مركزما مجوز چنين تقديري كه به حق محقّش بود نداد، با اين جرقه در ذهن، روال مصاحبه خبرنامه زنان را كه معمولاً با مسئولين امور زنان در دستگاههاي اجرايي و استانداريها انجام مي شد به هم زده و با ايشان كه امتيازات علمي و ديني خاصي دارند، به گپ و گفت نشستيم.

مطلب زيرگفتگوی خبرنامه زنان با خانم دکتر بهار محجوبی فوق متخصص در جراحی کلورکتال تقديم به پسر عزيزم، دكتر حميد احمدي است، به اميد روزي كه خودش در سكوي فوق تخصص به ملت شريف ايران خدمت كند:

«ایران از نظر داشتن جراحان خانم بسیار جلوتر از کشورهای دیگر است.»

 ü       بخش تربیت فوق تخصص رشته جراح و متخصص کلورکتال برای اولین بار در کشور برای جراحان عمومی تأسیس شده و دوره آموزشی فوق تخصص جراحی مقعد را در بهمن ماه سال 86 آغاز کردیم و إن شاءالله فارغ التحصیلان اولین دوره را از مرداد ماه امسال جهت خدمت به جامعه تقدیم می کنیم.

ü       ما دنبال وارد کردن دستگاه های خیلی گران و پیچیده نمی رویم و برای رفع نیازهایمان بومی سازی کرده ایم زمانیکه اساتید از خارج از کشور می­آیند از ابتکارات ما و اقدامات عملی و اصولی ما با احترام یاد می کنند.

ü       اگر در توان داریم به سراغ بخش خصوصی برویم و تخت بیمارستان های دولتی را اشغال نکنیم تا دولت هم بتواند به افراد كم درآمد بهتر خدمات بدهد.

لطفا پس از معرفی خود از تخصصتان بگویید.

من در سال 1341 متولد شدم و پس از گذراندن تحصیلات در مقاطع اولیه، وارد دانشگاه علوم پزشکی ایران شده و پزشکی و جراحی عمومی را در این دانشگاه فراگرفتم اما به دلیل فقدان بخش مستقلی برای تربیت فوق تخصص در رشته های کلورکتال (جراحی های روده بزرگ و مقعد) در ایران، ناچار برای فراگیری آموزش های این فوق تخصص به کشور استرالیا رفته و مدتی هم در انگلستان بسربردم و سپس به کشور بازگشتم. البته دوباره نیاز شد برای تحقیقات بیشتر به استرالیا سفر کنم و فعالیت های علمی خود را در آنجا ادامه بدهم. من از سال 73 تا کنون به عنوان جراح و متخصص کلورکتال در دانشگاه علوم پزشکی ایران مشغول به خدمت می باشم.

خوشبختانه بخش تربیت فوق تخصص در این رشته برای اولین بار در کشور برای جراحان عمومی تأسیس شده و به لطف خداوند بنده در خدمت همکارم آقای دکتر عزیزی مسئولیت این بخش را به عهده داریم و دوره آموزشی فوق تخصص جراحی مقعد را در بهمن ماه سال 86 آغاز کردیم و إن شاءالله فارغ التحصیلان اولین دوره را از مرداد ماه امسال جهت خدمت به جامعه تقدیم می کنیم.

در این دانشگاه فوق تخصص جراحی های لاپاراسکپی هم وجود دارد و ما دو نفر به هر دوی این رشته ها خدمت می رسانیم.

  در مورد جراحی فلوشیپ کلورکتال کمی برای ما توضیح دهید.

اگر دستگاه گوارش را به دو بخش فوقانی و تحتانی تقسیم کنیم روده بزرگ و مقعد در بخش تحتانی قرار می­گیرند و آنقدر اعمال جراحی و بیماری­های این منطقه پیچیده است که به صورت یک فوق تخصص در همه جای دنیا تعریف شده است.

این پیچیدگی تاجائیست که من کل جراحی­های عمومی را در 4 سال فراگرفتم و پس از داشتن سال ها تجارب کار عمل بر روی بیمار و گذراندن دوره فوق تخصص برای یافتن مهارت بیشتر در این بخش احساس می کنم هنوز نیاز به بازآموزی دارم و تلاش می کنم برای بازآموزی و انتقال آموزش های جدید حتی گه گاه به خارج از کشور مسافرت کنم.

سلامت این بخش بدن علاوه بر پیچیدگی پزشکی از نظر نظافت و طهارت به عنوان دو مسئله اجتماعی و دینی بسیار حائز اهمیت است. بنابراین کوچکترین غفلت در پیشگیری و درمان بیماری های این بخش عوارض جدی را برای فرد و جامعه باقی می گذارد به خصوص به دلیل حجب و حیا و عدم تمایلی که افراد در مورد معاینه این بخش بدن خود دارند مانع از مراجعه به پزشک می شود. هرچند پزشک در اعتقادات دینی ما محرم تلقی می شود ولی باز هم رفتن پیش طبیب در این موضع برای افراد از نظر روحی بسیار سخت است و حتی زمانیکه به پزشک هم جنس هم مراجعه می نمایند ناراحتند و با اکراه در مراحل انتهای بیماری این رجوع را انجام می دهند.

در مورد بیماری های این موضع دو نکته مهم یعنی شیوع بیماری در موضع و مراجعه دیررس بیمار مشکلات زیادی را برای جامعه ایجاد می نماید لذا پرداختن تخصصی به تشخیص به موقع بیماری و پیشگیری از بروز بیماری در این بخش بدن در جامعه ما نسبت به برخی جوامع دیگر با تأخیر صورت گرفته است در ابتدا تصور ما این بود که در جوامع غربی به دلیل شیوع سرطان در این ناحیه به این رشته اهمیت داده می شود اما وقتی به طور تخصصی تر به موارد بیماری پرداختیم متوجه شدیم که حتی بیماری های خوش خیم هم در این ناحیه بسیار شایع است. لذا آموزش جراحان عمومی در دوره های کوتاه مدت و بلند مدت فوق تخصص در این رشته یک ضرورت جدی برای کشور است.

به نظر شما در حال حاضر در چه سطحی هستیم؟

به شکر خدا در حال حاضر دو مرکز آموزش فوق تخصص، یکی در دانشگاه علوم پزشکی ایران در بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) و دیگری در بیمارستان نمازی شیراز جراحان عمومی را در این رشته آموزش تکمیلی می دهند. با تربیت متخصص در این بخش و رشد آگاهی عمومی و مراجعه زودرس برای درمان و پیشگیری خوشبختانه بار هزینه های مالی و انسانی از دوش جامعه برداشته خواهد شد.

در حال حاضر با یاری خداوند جامعه علمی ما قریب به 90% پیچیدگی های این بخش را به طور خودکفا درمان می کنند و در حال حاضر با طرح ضرورت های پیشگیری و درمان در این موضع برای جامعه پزشکی حساسیت آنان به میزان قابل قبولی افزایش یافته و ما با نیاز سنجی مشکلات و اولویت ها به امور تربیت متخصصین در این زمینه می پردازیم. به طور کلی به نظر من در جایگاه خوبی هستیم و افق خوبی را پیش رو داریم.

اساتیدی که خارج از کشور عملکرد درمانی ما را مشاهده می کنند از پیشرفت های ما بسیار خوشحالند و احساس می کنند که ما هیچ کمبود علمی در این زمینه نداریم تنها در زمینه تجهیزات بسیار دچار کمبود هستیم که همواره تلاش می کنیم مشکلات و نیازهایمان را به دلیل بار مالی بسیار زیاد با دانش بومی با هزینه کمتر مرتفع نماییم به شکلی که با فرهنگ و وضعیت اقتصادی ما هم خوانی داشته باشد ما خودمان دنبال وارد کردن دستگاه های خیلی گران و پیچیده نمی رویم و برای رفع نیازهایمان بومی سازی کرده ایم زمانیکه اساتید از خارج از کشور می­آیند از ابتکارات ما و اقدامات عملی و اصولی ما با احترام یاد می کنند.

 جایگاه دولت در خصوص حمایت از این رشته چگونه است؟

حمایت دولت به خصوص در چند سال اخیر بسیار بسیار خوب بوده و ما صمیمانه از همکاری خوبشان تشکر می کنیم.

وقتی ما می خواستیم این بخش را راه اندازی کنیم من به عنوان یک استاد با یک یادداشت ساده با خط و امضاء خودم نامه­ای خطاب به جناب آقای دکتر لنکرانی نوشتم و ضرورت این مسئله را برای ایشان بازگو نمودم و نیازهای آموزشی و ضرورت حمایت مالی برای تهیه ابزار را بیان کردم و اصلا سمت اجرایی هم نداشتم.

ایشان پس از اینکه در جریان امر قرار گرفتند بلافاصله سال گذشته بودجه قابل توجهی را در اختیار بخش ما قرار دادند و ما بخش را به ابزارهای لاپاراسکوپی مجهز کردیم و در حال حاضر مشغول تربیت دانشجو در این زمینه هستیم.

من همین جا مراتب سپاسگذاری خودم را از جناب وزیر اعلام می کنم. وقتی من مبادرت به انجام این کار نمودم بسیاری مرا نا امید کرده آنرا بی نتیجه می خواندند. اما من با این هدف که ما در قبال خداوند و بندگانش مسئول هستیم او نیز خود زمینه های خیر را فراهم می کند اقدام کردم و در کمال ناباوری چند روز بعد موافقت ایشان به بنده اعلام شد و کار انجام گرفت. باید بگویم ایشان کمک بسیار زیادی به ما کرده اند و باعث شدند ما با اعتماد به نفس بیشتری رو به جلو حرکت کنیم.

بیشتر مبتلایان به بیماری های دستگاه گوارش تحتانی از چه جنسی هستند؟

طبق آمار به دست آمده در جامعه نمونه بهداشتی کشور که در منطقه 17 تهران به دست آمده است آمار خانم ها از آقایان بیشتر است. به همین دلیل ما به تربیت متخصص زن در این رشته بیشتر نیاز داریم و سعی داریم از هر 2 نفر حداقل 1 نفر خانم پذیرش شود.

حال که بیشتر مبتلایان خانم هستند نیاز به اطلاع رسانی و آموزش همگانی در کشور خصوصاً به قشر زنان تا چه حد است؟

در مرحله اول برای آموزش و اطلاع رسانی وجود آمار و نمونه های دقیق لازم است. من به عنوان یک معلم در حوزه تدریس نیاز به آمار دقیق دارم در صورتیکه جامعه آماری ما بسیار محدود است.

موضوع ديگر اطلاع رساني فتاوی فقها در زمينه سؤالاتی است که در این حوزه ایجاد می شود من به عنوان یک آدم متدین مرتباً با مجتهدین کشور در ارتباط هستم دائماً باید سؤالات را نزد مراجع ببرم و جواب بگیرم به عنوان مثال در حوزه بی اختیاری بسیار سوال می شود که تکلیف اعمالی چون حج چگونه است؟ بنابراین با توجه به اهمیت طهارت و بهداشت در زندگی دینی و اجتماعی ، آمار دقیق و اطلاع رسانی ضرورت دارد.

جایگاه زنان جراح کشورمان در 30 سال اخیر در دنیا چگونه است؟

زنان جراح در ایران بسیار جلوتر از جراحان جهان هستند. بعد از فراگیری آموزش در استرالیا به من پیشنهاد شد در همانجا بمانم چرا که اصلاً جراح خانم در این زمینه وجود نداشت و سیدنی که شهری کاتولیک نشین است و مسلمان هم دارد نیاز به جراح خانم در این زمینه داشت.

بنابراین در سال 2000 که من در سیدنی بودم هیچ جراح خانمی در این رشته نبود چون رشته سنگینی است خانم ها تمایل ندارند به این سو بروند لذا جراح خانم در دنیا بسیار کم وجود دارد من بیشتر اروپا را رفته ام و دیده ام و شاهد بوده ام كه در تمام رشته ها جراح خانم در ایران بسیار بیشتر از سراسر دنیاست.

در کنگره ای که در ژنو برگزار شد تنها 1 جراح عمومی خانم از کویت و يكي هم از عربستان سعودی شرکت کرده بودند و در ساير رشته ها جز من هیچ خانم دیگری وجود نداشت. حتی پزشکان عربستان به من می گفتند ما هیچ جراح خانمی در این رشته نداریم. به طور کلی جراحان خانم در سطح منطقه هم بیش از کشورهای دیگر است.

 با توجه به موفقیت پزشکان خانم در زمینه جراحی آیا از کشورهای دیگر متقاضی درمان داریم؟

امروزه در دنیا مرسوم شده که زنان پزشك به زنان سرویس بدهند و یقیناً درکشورها زناني هم مایل اند نزد جراحان زن بروند اگرچه در کشوری دیگرباشد. بیمارانی از کشورهای دیگر كه  مي خواستند یک خانم آنها را عمل کند نزد من آمده اند. اما ایران به عنوان کشوری که جراحان خوبی دارد مي تواند با ايجاد بستر توریست پزشکی و پذیرش بیمار از سراسر دنیا هم درآمدزا يي كند و هم عاملی برای پیشرفت و حضور پزشكان در عرصه بين المللي باشد.البته اغلب بیمارستان های خصوصی ما بخش دیپلمات دارند كه وزارت بهداشت می تواند در ساماندهي و گسترش آن تلاش نمايد.

 چه شد که علی رغم سختی جراحی این کار را انتخاب کردید؟

من هیچ سختی در کار نمی بینم و حتی با این شعر حافظ هم موافق نیستم که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها... برای عاشق واقعی مشکلی وجود ندارد و هرچه هست زیبایی و آرامش است گرچه دیگران آنرا سختی بدانند.

به نظر من وظیفه هر شخصی تنها جلب رضایت خالق و انجام تکلیفی است که براي بنده اش معين کرده. در این صورت  نه طلبی از کسی دارد و نه توقعی، چراکه چیزی خارج از وظیفه انجام نداده و باید خدا را شاکر باشد که تکلیفش را پیدا کرده و مصداق " الضّالّین" نشده بلكه توانسته راه خود را پیدا کند.

اگر به مسئله آسمانی هم نگاه نکنیم هر کاری را که بخواهیم درست انجام دهیم سختی آن را هم باید تحمل کنیم. از نظر من ، سختی در کار وجود ندارد و اين كلمه بیشتر تبلیغ است. اگر یکبار دیگر حق انتخاب داشته باشم دوباره با جان و دل همین کار را انتخاب می کنم.

به خانم ها توصیه می کنید که وارد این شغل شوند یا خیر؟

کسی که علاقه و توانمندی دارد باید وارد شود، منظور از توانمندی فیزیک و مسائل جانبی آن نیست بلکه منظور، توانمندی درونی و احساس مسئوليت و تعهد است که به واسطه آن انسان كنجكاو است كه برای چه آمده و کجا می خواهد برود.

وجود روحيه عاطفي و لطافت در زن ، نتیجه بهتری به همراه مي آورد خصوصاً در مواقعی همچون انجام اعمال جراحی که فرد بي اختيار و بیهوش است و ترجیح می دهد که هم جنس او کنارش باشد.

اگر زنان هم به عنوان یک تکلیف در همه حوزه هاي مورد نياز جامعه فعال باشند حق انتخاب را به جامعه هدف مي دهند. البته معتقدم كه هم پزشکان زن و مرد و هم  تجهیزات پزشکی بايد در جامعه به اندازه اي  باشد تا بیمار حق انتخاب بيابد.

البته از دید یک جراح این مسئله عادی است من از دیدگاه بیمار صحبت می کنم که جنسیت پزشک برای او اهمیت دارد.

 اوایل انقلاب که جراح زن بسیار کم بود همه به من می خندیدند و می گفتند مردم جانشان را به یک زن نمی دهند اما من مقاومت می کردم و می گفتم حضور من واجب کفایی است من داخل مطبم می نشینم حتی اگر کسی نیاید مقاله ام را می خوانم و مطالعه می کنم اما باید به جامعه بگویم که به عنوان یک واجب، من حضور دارم اگر جامعه بپذیرد زنان را انتخاب می کند در غیر این صورت به سراغ مردان می رود.

همانطور كه  یک پیش نماز وقتي به اقامه نماز می ایستد به مسایل جانبی و اینکه چند نفر پشت سرش هستند دقت نمی کند بلكه واجبی که برگردن اوست انجام می دهد وحتی اگر کسی نباشد او نمازش را اقامه می کند؛ ما هم باید تخصص داشته باشیم حتی اگر کسی به سراغ ما نیاید.

 چنانچه خاطره به یادماندنی از سال های خدمتتان دارید بفرمایید.

یادم هست موقعی که جراحی عمومی انجام می دادم یک توده از پستان خانم مسنی خارج کردم و نمی دانستم کیست. بعد از اتمام کار دختر ایشان گفت برای اینکه به شما اضطراب ندهم خود را معرفی نکردم او همسر یکی از علمای انقلابی بسیار بزرگ بود که پا به پای حضرت امام خمینی(ره) در انقلاب مبارزه کردند. آن روز هر چه از خستگی سال های گذشته در درس خواندن و کشیک دادن و... در ذهن داشتم همگی به کلی از بین رفت و در یک لحظه با افتخار احساس کردم همسر کسی که عمرش را که همه چیزش را در راه دین و ناموسش داده به راحتی توانستم، مداوا کنم

این خانم می خواست دست من را ببوسد و می گفت به مدت يكسال و اندی این توده در پستانم بود و نمی خواستم نزد جراح مرد بروم و از شما ممنونم که وارد این رشته شدید.

البته آن موقع من تنها زنی بودم که در تهران مطب داشتم و پیدا کردن من برایشان کمی طول کشیده بود اما الان به لطف خدا و بركت انقلاب اسلامي جراحان زن افزایش یافته است.

به عنوان آخرین حرف چه توصیه ای دارید؟

من خانم دکتر طبیب زاده را فردي دلسوز ، تلاشگر و فعال هم در حوزه بهداشت و هم در عرصه سياست مي دانم، و طبیعتاً در جایگاهی که ایشان قرار دارند هر روز با مسئله جدیدی مواجه و بسیار درگیر هستند.

پيشنهاد مي كنم با همكاري امور زنان وزارت بهداشت بانك آماری از بیماری های شایع زنان با بسيج كردن استانها تهيه شود كه اين اقدام به منزله دانه های حسنات و باقیات الصالحات خواهد ماند و قطعاً " فأمّا ما یَنفعُ النّاس فَیَمکُثُ فیِ الارض (چیزی که به انسان نفع می رساند هرگز از زمین محو نمی شود) و آنچه براي همه مردم نافع باشد همواره می ماند.

کار علمی نيازمند يك شروع خوب است و اگر به جريان افتد  دیگر نیاز به تعقیب نخواهد داشت لذا از ایشان خواهش می کنم در حوزه های مختلف برنامه ريزيهاي لازم براي اين نوع کارشناسی ها ارائه و چنین سیستم هایی را تقویت کنند و اگر وجود ندارد ایجاد کنند که واقعاً اثراتش وابسته به دوره های مختلف و اشخاص نیست.

توصیه پزشکی شما برای خانم ها چیست؟

به خانم ها توصیه می کنم بدون توجه به بحث هاي شايع سنتيبه سلامتي خود بينديشند و در نظر داشته باشند مالک این جسم خداوند است و ما امانت دار آن هستيم نبايدآنچه خوشایندمان است تصمیم بگیریم و رفتار کنیم باید آنرا درست تحویل دهیم. همان طور که خودکشی گناهي نابخشودنی است عدم رسیدگی به جسم هم گناه بزرگی است و ما حق صدمه زدن به جسم را نداریم.

لذا در مورد جسممان اجازه تصمیم گیری غیرتخصصی به خودمان ندهیم و هرگونه علائم از انواع بیماری ها را دیدیم به متخصص مربوطه مراجعه کنیم.

در ضمن از مردم می خواهم توجه داشته باشند که واقعاً سیستم های دولتی پاسخگوی 70 میلیون انسان نمی تواند باشد همان طور که برای وسائل راحتی زندگی هزینه های گزافی را پرداخت می کنیم برای بهداشت و درمان سهمی از زندگیمان را قائل شویم. اگر در توان داریم به سراغ بخش خصوصی برویم و تخت بیمارستان های دولتی را اشغال نکنیم تا دولت هم بتواند به افراد كم درآمد بهتر خدمات بدهد.

به مردم توصیه می کنم به سلامیتشان اهمیت بدهند و بدانند از نظر دینی ما برای پایین بودن مدل ماشین و دیگر وسائلمان مجازات نمی شویم اما برای مزمن شدن بیماری ها در جسممان مجازات خواهیم شد. کسانی که از وضعیت مالی خوبی برخوردارند باید بار را از دوش دولت و مردم مستمند بردارند و دولت نیز باید بخش خصوصی را باز بگذارد تا مردم به اماكن دولتي هجوم نیاورند که البته این کار نیاز به فرهنگ سازی گسترده ای دارد.

از اينكه وقتتون رو در اختيار خبرنامه زنان قرار داديد؛ سپاسگزاريم

 

[ چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388 ] [ 14:40 ] [ مریم ارشدی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

امکانات وب
Online User